DOCS Folgen

Waar kunst in een museum voorzichtig wordt benaderd, lijken kunstwerken in de openbare ruimte publiek bezit, iedereen heeft er een mening over. Bewoners komen in opstand omdat ze een kunstwerk onzinnig of aanstootgevend vinden. Bestuurders worden belaagd en uitgejouwd. In dit tumult moet de kunstenaar zich staande zien te houden. Maar welke rol heeft kunst in de openbare ruimte? Is het alleen stadsverfraaiing of kan een kunstwerk ook andere functies vervullen? De documentaire De Burger en de Buttplug volgt een aantal kunstwerken op hun hindernistocht door de openbare ruimte. Met o.a. aandacht aan Westland Wells, waar bewoners een rechtszaak aanspanden om de komst van een videokunstwerk tegen te houden. En het beeld Santa Claus in Rotterdam, waar een bruine kabouter met een anaaldildo lang de gemoederen bezig hield. Een documentaire van Prosper de Roos. Eindredactie Jair Stein.

De lawine van nepnieuws maakt alle journalisten verdacht. Komt het ooit nog goed? Radiomaker Marten Minkema heeft de boel ook eens bedot. Vol goede bedoelingen, en voor de lol. Het was voorjaar 2001, in de laatste relaxte maanden voordat 9/11 onze deur intrapte. Op de redactie van Radio 1 zat Minkema persoonlijk in de knoop met 'nieuws'. Want wat is dat? Nou ja, mensenwerk natuurlijk: een keuze uit alles wat gebeurt. En je kunt het zo gek niet bedenken of het gebeurt. Valt fopnieuws eigenlijk wel op? Dus bedacht Marten zelf eens wat voor de nieuwsuitzending van 30 maart, expres net geen 1 april. Maar anno 2017 kan foppen ab-so-luut niet meer. Dat betekent ontslag. Mogen journalisten het publiek ooit nog eens kietelen en een beetje prikkelen? Of zijn we alleen nog veilig als feitencheckers? Als gijzelaars van politici die de waarheid verdraaien voor macht en eigen gewin, terwijl ze journalisten uitmaken voor leugenaars. En de eerste aflevering van Sterk water: Flessenpost.

Er zijn momenten waarop je als saxofonist zou kunnen besluiten om op te houden met spelen: bijvoorbeeld als je rechterhand uitvalt of als je kanker krijgt. Gelauwerd saxofonist Ties Mellema maakte het allemaal mee en bleef er verrassend nuchter onder: hij moest door. Toch maakte hij na zijn laatste ziekte een radicale keuze: Na 20 jaar verliet hij het roemruchte Amstel Quartet om een nieuwe muzikale weg in te slaan. Radiomaker Arno Peeters volgde Mellema bij repetities en optredens, in de hotelkamer en in het ziekenhuis. Ze spraken over alle uitdagingen die achter hem liggen en de nieuwe mogelijkheden die in het verschiet liggen.